Hoe verschillen de voorverkiezingsdebatten van Democraten en Republikeinen?

Auteurs: Damian Trilling en Mark Boukes

Damian Trilling doceert en doet onderzoek naar het gebruik van allerlei soorten nieuwsmedia aan de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast is hij één van de redacteuren van versvak.nl. Mark Boukes werkt eveneens aan de Universiteit van Amsterdam. In zijn onderzoek richt hij zich op infotainment en politieke satire, maar ook op publieke opinie rondom economische vraagstukken.

De voorverkiezingen, waarin wordt bepaald wie zich namens de twee grote Amerikaanse partijen kandidaat mag stellen in de presidentsverkiezingen, hebben dit jaar veel media-aandacht gekregen – vooral vanwege het onverwachte succes van outsider Donald Trump, die de Republikeinse voorverkiezingen vrijwel zeker heeft gewonnen. De debatten die in het kader van deze voorverkiezingen worden gehouden verschillen dan ook van lijsttrekkersdebatten zoals wij die kennen: er gaan immers kandidaten van dezelfde partij met elkaar in debat. Omdat de Republikeinen en de Democraten allebei openbare voorverkiezingsdebatten houden, kunnen deze debatten ons niet alleen veel leren over de kandidaten, maar ook over het discourse dat binnen één partij heerst.

We wilden vooral weten over welke onderwerpen er gesproken wordt en hoe ‘inhoudelijk’ het debat is. Maar interessanter dan naar het debat zelf te kijken is het om te zien wat de reacties zijn die het debat bij het publiek oproept. Dit hebben we gedaan.

Om te onderzoeken welke onderwerpen vooral aan bod komen, en hoe dit verschilt tussen Democratische en Republikeinse voorverkiezingsdebatten, hebben wij gebruik gemaakt van Twitterdata. Dit trucje stelt ons in staat om te weten te komen waar mensen het over hebben als ze naar deze debatten kijken. Kortom: Uit de reacties die mensen op Twitter plaatsen terwijl ze naar zo’n debat kijken, kunnen we afleiden welke aspecten ze belangrijk, opmerkelijk of noemenswaardig vinden. Daar zitten natuurlijk een aantal haken en ogen aan, met name omdat de groep van Twittergebruikers niet helemaal representatief is voor de samenleving. Omdat we niet geïnteresseerd zijn in nauwkeurige schattingen, maar in een algemeen overzicht, zijn deze data voldoende voor onze doeleinden. Bovendien is het grote voordeel dat we op deze manier het gedrag van mensen onopgemerkt kunnen observeren in tegenstelling tot veel ander sociaal wetenschappelijk onderzoek.

Op basis van tweets over een viertal debatten hebben we berekend welke woorden bovengemiddeld vaak voorkomen in tweets over de Democratische (blauw) en Republikeinse (rood) debatten. Hoe verder af van het midden de woorden in het figuur staan, hoe kenmerkender ze voor de respectievelijke debatten zijn. Hoe groter het lettertype, hoe vaker het woord wordt genoemd. Inhoudelijk relevante begrippen hebben we geel gearceerd.

damianmark

Wat vooral opvalt is dat de Republikeinse debatten gedomineerd worden door één onderwerp (de benoeming van een opvolger voor Antonin Scalia, een rechter van het Hooggerechtshof), terwijl in de Democratische debatten een veel breder scala aan onderwerpen naar voren komt, o.a. fundamentele kwesties zoals racisme of het zorgstelsel. Om dit nader te onderzoeken hebben we geteld hoeveel van de meest kenmerkende woorden (dat wil zeggen, woorden die bij één van de twee partijen bovengemiddeld vaak voorkomen) naar een inhoudelijk politiek onderwerp verwijzen. Dit waren er 38% bij de Democraten en 27% bij de Republikeinen, wat dus in lijn is met wat we op basis van het figuur al konden vermoeden.

Daarnaast kunnen we uit de resultaten afleiden dat journalisten en social-media-gebruikers soortgelijke inschattingen maken: Het meest kenmerkende woord bij de Democraten is “Kissinger”, naar aanleiding van het meningsverschil tussen Hillary Clinton, die zei dat Kissinger haar had gesteund, en Bernie Sanders, die zei dat hij “trots is dat Kissinger niet zijn vriend is.” Net zoals op Twitter kreeg dit onderwerp veel aandacht in de nieuwsmedia. Ook is te zien dat mensen gebruik maken van hashtags om specifieke kandidaten te steunen (bijv. #feelthebern, #imwithher of #cruzcrew).

Het mooie met dit soort analyses is dat ze snel een indicatie geven over wat er daadwerkelijk speelt onder het publiek. Om het debat volledig te begrijpen is het natuurlijk belangrijk om wél de diepte in te gaan en de tweets zelf te bekijken. Maar gezien we het hier snel over honderdduizenden tweets hebben, is dit makkelijker gezegd dan gedaan.

Copyright 2016, all rights reserved | gepubliceerd op: 18-05-2016